نقدی بر شعر گل سرخ بیمار - ویلیام بلیک -

آه ای گل ، تو بیماری

کرم نامرئی

که به شب پرواز می کند

در زوزه ی توفان

یافته است

بستر لذت ارغوانی ات را

و عشق پنهان و تاریکش

زندگی ات را نابود می کند

 

 

در این شعر گل - گل سرخ - نماد زنانگی (رحم زن) است و کرم نماد رجلیت (آلت مردانه) است و پرواز نشانه رابطه جنسی است و رنگ ارغوانی، رنگی میان قرمز ( عشق ) و سیاه ( تاریکی ) است که نشانه عشقی پنهانی و تاریک و نشانه یک رابطه نامشروع است که زندگی زن - گل سرخ بیمار- را تباه می کند. شعر گل سرخ بیمار؛ شعری نمادین است که با نمادها و کهن الگوها یک رابطه جنسی را می سازد که سالم نیست و در نهایت پیش بینی می کند که این بستر زن -گل- را بیمار خواهد کرد.